عکاسی از وقایع و نمایش های خیابانی: نمایش های روی صحنه
نمایش های روی صحنه و وقایع نمایشی یکی دیگر از قسمت های عمومی سفر هستند و این فرصت را به وجود می آورند که هنگام بازگشت عکس های خوبی به همراه داشته باشید، هر چند که این نوع عکاسی همیشه مشکل ترین شکلی است که با آن مواجه می شوید. دو شکل عمده این نوع عکاسی عدم دسترسی به صحنه و نور کم فضا می باشد. مشکل نور کم فضا را می توان به وسیله استفاده از فیلم های سریع، مثلا فیلم های بین 400 تا 1000 ایسو حل نمود. حتی در این صورت هم مجبورید که از سرعت های پایین شاتر استفاده کنید. از آنجایی که عوامل نمایش به ندرت ساکن و ایستا می باشند، شما مجبورید از صحنه های متحرک عکاسی کنید. یک راه این است که حرکات هنرپیشه را مدتی دنبال کنید و در یک فرصت مناسب که ساکن شد، از او عکس بگیرید. گاهی وقت ها بهتر است مقداری محو شدگی تصویر را که در اثر حرکت به وجود آمده، بپذیریم و یا حتی مقدار آن را به وسیله تنظیم شاتر با زمانی طولانی تر از مقدار لازم، زیاد کنیم.
نورپردازی صحنه نیز به خاطر روشنایی بیش از حد در قسمتی و کمبود نور و تاریکی در گوشه ای دیگر از صحنه، نورسنج را گول می زند. راه حل این است که با استفاده از عدسی های دارای فاصله کانونی زیاد (تله فتو)، نور چهره یکی از بازیگران را بخوانید و نورسنجی را بر اساس آن تنظیم نمایید. من استفاده از نور فلاش را نیز توصیه نمی کنم، زیرا زیبایی نورپردازی صحنه تاتر را از بین می برد.
برای دسترسی به صحنه تئاتر نیز گاهی لازم است مقداری جا به جا شوید تا به آزادی بتوانید از نمایشگران عکاسی کنید.
اگر دوست دارید عکس هایی با نمای درشت داشته باشید، باید از عدسی های دورگیر استفاده کنید. حتی در بعضی از موارد نیز باید از عدسی های دارای زاویه دید گسترده استفاده کنید تا بتوانید تمام صحنه را ثبت نمایید.
به خاطر داشته باشید که نور صحنه های تئاتر اغلب کم است و سیستم میزان سازی دوربین به زحمت می تواند عمل واضح سازی را انجام دهد. در صورت امکان، در این گونه مواقع عمل تنظیم فاصله را با دست انجام دهید.
منبع سایت شاترباگ