عکاسی از چهره های دوست داشتنی
اگر از دوستان و فامیل همراهتان به هر جا و مکان تاریخی که می رسید با قیافه های خشک و عینک بر چشم عکس بگیرید کار اشتباهی نیست به جز اینکه از قیافه ای که برایشان ساخته اید بدشان خواهد آمد و هیچ کدام از آنها بعدا دیگر به عکس نگاه نخواهد کرد.
برای این کار روش هایی وجود دارد که عکس برداری از همراهان را برایشان جالب می کند و تصویرهایی فراموش نشدنی را نیز به وجود می آورد. یکی از راه هایی که باعث می شود تا سوژه شما راحت تر عمل کند و آسوده خاطر به نظر آید این است که بگذارید راحت باشند.البته مثلا به جای آنکه به طور ناگهانی در جایی مورد توجه در جلوی مجسمه ی یادبود "لینکلن" بایستند بگذارید در حال گپ زدن روی پله ها بنشینند. نشستن یا تکیه دادن به وسیله دست یا بازوها به چیزی آنها را راحت و بی خبر نشان می دهد. برای تنوع سعی کنید حالت هایی را بیابید که در آنها موضوعتان در حال تماشای صحنه های اطراف است. حتی اگر این امر به این معنا باشد که قسمتی یا حتی تمام پشت شان به دوربین باشد. شما آنهارا می شناسید آنها هم خودشان را پس دیگر موضوعی نیست.اگر اصرار دارید که موضوع رو به دوربین باشد مطمئن شوید که مستقیما در مقابل آفتاب درخشان قرار نگرفته باشد. در عوض سعی کنید جایی را پیدا کنید که دارای سایه روشن باشد یا محل عکس برداری خود را تغییر دهید تا جایی که آفتاب در چشم موضوع نباشد. در حین کار به خصوص با بچه ها سریع عمل کنید اگر چه تحمل آنها در مقابله حمله های شما برای گرفتن پرتره بیشتر است. زیاد به کنترل های دوربین ور نروید. ابتدا ترکیب تصویر را بسازید و سپس از موضوع بخواهید که در آن قرار بگیرد.
در مورد بچه ها بگذارید خودشان جمع شوند و در حالتی قرار بگیرند و تا وقتی که مشغول به کاری شوند مثل گل بازی یا بالا رفتن از تپه های ماسه ای منتظر شوید. سرعت شاتر دوربین را روی (250/1 ثانیه) یا بیشتر بگذارید تا حرکات را ثابت کند. تعداد زیادی عکس بگیرید تا مطمئن شوید که عاقبت عکسی خوب خواهید داشت.
لحظات عادی را نیز فراموش نکنید. جاهایی مثل کافه های کنار پیاده رو پمپ بنزین یا حتی چرت زدن کنار استخر هتل. معمولا این گونه مکان ها جاهایی هستند که افراد بیشترین حالت راحتی را دارند و عکس شما این امر را نشان خواهد داد.