عکاسی از مخلوقات وحشی
«بوید نورتن»، عکاس و نویسنده، بیست و پنج سال گذشته را وقف مستندسازی از مکان های وحشی رو به نابودی و مخلوقات شگفت انگیز جهان نموده است. از «اژدهای کومودو» در اندونزی تا خرس های «گریزلی» در آلاسکا، تا گورخرها و شیرهای آفریقایی، شاید تنها با معدودی از حیوانات برخورد نکرده باشد. عکاسی شغل دوم بوید نورتن است. در دهه 1960 او یک فیزیکدان هسته ای بود. در همین ایام بود که او با جنبش زیست محیطی مرتبط شد (او در میان گروه کوچکی از طرفداران محیط زیست بود که در مقابل سدسازی بر روی رودخانه «اسنک» در « آیداهو» ایستادگی می کردند). در همان زمان به سرعت جذب دوربین عکاسی شد که می توانست به عنوان کاشف زیبایی ها و آشکار کننده ظرافت حیات وحش به کار رود.مقاله ها و گزارش های تصویری وی در مجلاتی چون «تایم»، «نشنال جئوگرافی»، «اسمیت سونیان»، «اودوبون»، «کوندناست»، «تراولر»، «اشترن» و «ووگ» دیده می شوند. او یک دو جین کتاب منتشر کرد که از میان آنها دو کتاب «فیل های آفریقایی، آخرین روزهای بهشت» و «گوریل های کوهی» جزو کتاب های مرجع عکاسی و ادبیات شدند. از دیگر کتاب های وی: «بایکال،دریای مقدس سیبری»، به همراهی« پیتر ماتیسن»، «آلاسکا و سیبری، دو قلوهای از هم جدا شده» به همراهی «یووگنی یوتوشنکو» و «عکس های طبیعت بوید نورتن» از آثار ماندگار وی می باشد.
او در کارگاهای عکاسی در آفریقا، آمریکا و آسیا به تدریس عکاسی مشغول است و در میان ماجراهایش در «کلرادوی» همیشه سرسبز زندگی می کند.
منبع سایت شاترباگ